In Maastricht zeg je "doei" meestal als "hajje", "hojje", "hoi he" of "hòòjje-n-èh!". Deze termen worden gebruikt als afscheidsgroet en lijken sterk op de groet die ook bij aankomst wordt gebruikt, vergelijkbaar met "hai". Studentensteden +2
Doei zeg je ook met hoi, namelijk met “hoi he” of “hòòjje-n-èh!”. Je bedankt mensen met “bedaank”, “daanke” of op z'n Frans met “merci” en zegt alsjeblieft met “ezzebleef”.
Neem je afscheid, dan zeggen Limburgers niet 'doei'. Net als bij het groeten gebruiken ze hiervoor 'haj(e)' en 'hoj(e)'.
In het Limburgs zegt men 'Ik hou van jou' meestal als "Ich hou van dich" (of varianten zoals "ich hauw van dich", "ich haoj van dich", of in Maastrichts "iech haw vaan diech") en soms ook als "Ich leef dich", afhankelijk van het dialect, maar "ich hou van dich" is de meest voorkomende en directe vertaling, met "ich leef dich" (zie WikiWoordenboek) als een alternatief, volgens Mijnwoordenboek en een of andere Blog.
hoe is het mogelijk!! mèh mie lêpke!! Ik betaal niks. Ich betaol niks.
De oorsprong van de naam Maaike is zowel Nederlands als Fries. Het is een verkleinvorm van de naam Maria, die zelf een Hebreeuwse oorsprong heeft. Maria betekent 'bitterheid' of 'geliefde,' en deze betekenissen zijn door de eeuwen heen overgenomen in de naam Maaike.
In het Limburgs zijn er veel koosnaampjes voor 'schatje', zoals Sjattepoemel, Sjattie, Sieske, Poemelke, Sjnoebel of gewoon Sjat, afhankelijk van de regio, waarbij Sjattepoemel vooral in Maastricht en omstreken populair is en Sjatie ook in Bilzen voorkomt. Het exacte woord verschilt per dialect, maar veel zijn afgeleid van 'sjat' (schat) en 'poemel' (liefje).
'Sjiek is miech dat' is Maastrichts voor mooi is dat. Het woord 'sjiek' heeft niet simpelweg dezelfde betekenis als het Nederlandse woord 'chic'. De betekenis ligt tussen die van prachtig en geweldig in. Bovendien kan het ook gewoon leuk of mooi betekenen.
Tot ziens - Haije
Niet getreurd, ook voor deze situatie hebben we in Limburg een woord. "Haije (of hoije)" is alles wat je hoeft te zeggen tegen je gesprekspartner.
Ik woon in Limburg, maar zeg gewoon "Welterusten". Er zijn hier zat mensen in de provincie die gewoon ABN spreken met Limburgse tongval. Slaap lekker, droom zacht Slaap zacht Slaapwel Die drie wissel ik af (opgegroeid regio Antwerpen, wonende in Brugge).
Óf je gaat in gesprek met de kennis, óf je hebt geen zin in een gesprek en zegt simpelweg 'Auch enne'. Je zegt daarmee eigenlijk dat je het leuk vond om diegene te zien, maar dat je later wel een keer verder praat.
Het woord 'fiespernölle' - of fispernölle/fisternölle - is uitgeroepen tot het mooiste woord in de Limburgse dialecten. De bekendmaking van het woord was maandagavond in de Royal-bioscoop in Echt.
Meestal is het 'tot ziens', 'dag' of 'fijne dag/middag/avond', of misschien iets als 'hoihoi' als je het wat informeler wilt houden. "Tot ziens" is iets formeler, "doei" is wat ik tegen vrienden en familie zeg. Samengevat: "Dag" en "tot ziens" werken altijd.
Haije! De groet bij een ontmoeting en het nemen van afscheid is heel eenvoudig. Hier gebruiken Limburgers namelijk hetzelfde woord voor. Met 'haije' of 'hoihoi' kom je al een heel eind.
Ni dieu, ni maître. Ik zal mij nooit – moreel, geestelijk, intellectueel, lichamelijk, ... - onderwerpen.
Het Maastrichts (Limburgs: Mestreechs) is het stadsdialect dat gesproken wordt in Maastricht. In overeenstemming met de geografische ligging van de stad vertoont dit dialect eigenschappen van het Centraal Limburgs dat westelijk tevens in Belgisch Limburg wordt gesproken.
In Belle en het Beest (1991) is het Latijnse motto op het raam "Vincit qui se vincit", wat betekent "Hij die zichzelf overwint, overwint".
In het Limburgs zegt men 'Ik hou van jou' meestal als "Ich hou van dich" (of varianten zoals "ich hauw van dich", "ich haoj van dich", of in Maastrichts "iech haw vaan diech") en soms ook als "Ich leef dich", afhankelijk van het dialect, maar "ich hou van dich" is de meest voorkomende en directe vertaling, met "ich leef dich" (zie WikiWoordenboek) als een alternatief, volgens Mijnwoordenboek en een of andere Blog.
Filmrecepten uit de keuken van de bios, maar dan voor thuis. Deze keer: mupkes – koekjes op z'n Twents – uit De beentjes van Sint-Hildegard, van theater De Lieve Vrouw in Amersfoort. In De beentjes van Sint-Hildegard wil Jan (Herman Finkers) gewoon een mupke. Niks meer of minder.
Het woord kuus kent in Noord-Brabant twee betekenissen. In sommige delen van Noord-Brabant verstaat men onder kuus een varken en in andere delen van Noord-Brabant is een kuus een koe, vaak meer precies een kalf van het vrouwelijk geslacht dat nog melk drinkt.
In Nederland mag je je kind geen naam geven die bespottelijk, aanstootgevend of kwetsend is, een bestaande achternaam is (tenzij het ook een gangbare voornaam is), of het kind in de toekomst kan schaden (zoals "Dienaar van God", "Urine", "Facebook", "TomTom", of "Tsjakkalotte"). De ambtenaar van de burgerlijke stand beoordeelt dit, en kan namen zoals "Maastricht", "Frans Rolls Royce", of "Nutella" weigeren, maar soms worden ze na beroep toch toegestaan, zoals "Dennis" of "F".
De naam is afgeleid van de jongensnaam Daniël. In het Hebreeuws betekent dit "mijn rechter is God". Een variant van de naam is Daniek.