De aarde is ongeveer 4,54 tot 4,56 miljard jaar oud. Dit getal is gebaseerd op wetenschappelijke dateringen van gesteenten en meteorieten. In cijfers uitgeschreven is dat: NEMO Kennislink +2
We weten tegenwoordig veel over de ouderdom van de aarde, en over het langzame ontstaan van het leven op aarde. Die zes dagen van Gods scheppingswerk staan in schril contrast met de 4,6 miljard jaar dat de aarde volgens huidige inzichten al bestaat.
De Aarde is ongeveer 4,5 miljard jaar oud en zal naar verwachting nog zo'n 1,75 miljard jaar leefbaar blijven, waarna de zon opzwelt tot een rode reuzenster en de omstandigheden onhoudbaar worden, hoewel klimaatverandering en menselijke impact de leefbaarheid mogelijk eerder zullen beïnvloeden.
Precambrium (4,56 miljard - 540 miljoen jaar geleden)
4,56 miljard jaar geleden ontstond de Aarde doordat losse materie in de ruimte bij elkaar kwam en samensmolt tot een soort grotere bal. Lange tijd was de aarde een heel hete bol van gesmolten gesteente. Dit tijdperk heet het Precambrium.
Rond het jaar 0 leefden er naar schatting 200 miljoen mensen, maar die schatting varieert. Er zijn ook wetenschappers die 300 tot zelfs 600 miljoen noemen. Dat laat zien hoe inaccuraat de schattingen in die tijden waren. Ook door bijvoorbeeld klimaatveranderingen gingen diverse andere beschavingen al ten onder.
De Bijbel zegt nergens letterlijk 'de aarde is 6000 jaar oud'. Er zijn christenen die deze afwezigheid gebruiken om mee te gaan met het (evolutie)model van een oude aarde. Dan worden geloof en evolutie samengebracht.
Maar 900.000 jaar geleden waren onze voorouders mogelijk bijna volledig uitgestorven. Dat blijkt uit een genetisch onderzoek dat is verschenen in het wetenschappelijk tijdschrift Science. Het onderzoek suggereert dat de populatie van onze voorouders drastisch is gedaald tussen 800.000 en 900.000 jaar geleden.
De eerste levende organismen waren eenvoudige bacteriën die zich in het water ontwikkelden. Mettertijd hebben deze organismen zich vermenigvuldigd en gediversifieerd.
Onderzoekers van de Universiteit van Cambridge geloven dat er een kans van 99,7% is op leven op K2-18b , een grote planeet op 700 biljoen mijl van de aarde. Ze hebben met behulp van NASA's James Webb-ruimtetelescoop bewijs gevonden van moleculen die lijken op die van leven op aarde in de atmosfeer van de planeet.
Over ongeveer 4 tot 7 miljard jaar , wanneer de waterstoffusie in de kern van de zon zodanig afneemt dat de zon niet langer in hydrostatisch evenwicht verkeert, zal de dichtheid en temperatuur van de kern aanzienlijk toenemen. Dit zal ertoe leiden dat de buitenste lagen uitzetten, waardoor de zon uiteindelijk in een rode reus verandert.
Tegen 2050 zullen mensen jaarlijks 165 miljard ton grondstoffen uit de aarde halen . Dat is een stijging van meer dan 60 procent ten opzichte van 2020. GEO-7 stelt dat de winning van al deze metalen, mineralen en fossiele brandstoffen veel natuurgebieden zal vernietigen, de klimaatverandering zal verergeren en het verlies aan biodiversiteit zal bevorderen.
Bij kernwapens denk je misschien aan iets van vroeger, uit de Koude Oorlog, maar ze zijn absoluut niet vintage, legt Gerrit van der Wal van Artsen voor Vrede uit: "Er zijn wereldwijd nog steeds 13-15 duizend kernbommen en daarmee kun je de aarde zo'n 500 keer vernietigen.
Licht legt in een jaar ongeveer 5,88 biljoen mijl af. Om te berekenen hoe lang het de aarde zou kosten om een lichtjaar af te leggen met dezelfde snelheid waarmee de aarde om de zon draait, zou dat ongeveer 10.068 jaar duren (5,88 biljoen gedeeld door 584 miljoen).
Strikt wetenschappelijk is Gods bestaan dus niet bewijsbaar, terwijl er filosofisch wel sterke aanwijzingen voor zijn. Immers, zo leert het Eerste Vaticaans Concilie, is God “met zekerheid uit de geschapen dingen te kennen door middel van het natuurlijke licht van de menselijke rede” (Dei Filius II,5).
Volgens de berekeningen van Theophilus was de wereld 5600 tot 5700 jaar oud . Eusebius van Caesarea noemde onder andere een jongere leeftijd van 5228 jaar aan het begin van Christus' openbare leven, wat een leeftijd van ongeveer 5199 jaar voor de geboorte van Christus oplevert.
Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.
Er is tot nu toe nog geen buitenaards leven wetenschappelijk of onomstotelijk aangetoond . Dergelijk leven zou kunnen variëren van eenvoudige vormen zoals prokaryoten tot intelligente wezens, die mogelijk beschavingen voortbrengen die veel geavanceerder of juist veel minder geavanceerd zijn dan de mens.
De binnenplaneten Mercurius en Venus hebben geen manen; de rode planeet Mars heeft twee kleine maantjes, Phobos en Deimos. De vier reuzenplaneten in het zonnestelsel - Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus - hebben het grootste aantal manen.
Om 1% van de wereldbevolking te berekenen, moet je eerst de totale wereldbevolking kennen. In 2023 werd de wereldbevolking geschat op ongeveer 8 miljard mensen. Dus 1% van de wereldbevolking is 80 miljoen mensen .
De tardigrade, ook wel beerdiertje genoemd, kan vrijwel onmogelijk sterven. Deze diertjes overleven extreme temperaturen, zowel hitte als kou.
Mensen waren er niet in de tijd van de dinosaurussen, of welke primaat dan ook. Onze naaste voorouders waren rat-achtige zoogdieren. Zoogdieren die groter waren dan dat zouden gedood worden door de grote dinosaurussen.
Glassponzen worden beschouwd als de oudste dieren op aarde – en dat is met grote afstand. Wetenschappers schatten dat ze meer dan 10.000 jaar oud kunnen worden, mogelijk zelfs maximaal 15.000 jaar. Een glasspons die door onderzoekers in de Rosszee, een baai voor de kust van Antarctica, werd waargenomen, wordt beschouwd als het oudste levende dier op de planeet.
Het uitsterven van de mensheid, ofwel omnicide, is het einde van de menselijke soort, hetzij door een afname van de bevolking als gevolg van externe natuurlijke oorzaken, zoals een asteroïde-inslag of grootschalig vulkanisme, hetzij door menselijke vernietiging (zelfuitsterven) . Een kernoorlog wordt vaak voorspeld als oorzaak van het uitsterven van de mensheid.
De voorouders van de mens zijn diverse mensachtigen (hominiden) die zich in Afrika ontwikkelden uit gedeelde aapachtige voorouders met chimpansees, zoals de Australopithecus (eerste rechtoplopende mensachtige, bv. Lucy), gevolgd door de vroege Homo-soorten zoals Homo habilis en Homo erectus, en later de Homo heidelbergensis, die een directe voorouder is van zowel de Neanderthaler als de moderne mens (Homo sapiens). Deze evolutionaire lijn omvat verschillende soorten die zich geleidelijk aanpasten en verspreidden, wat uiteindelijk leidde tot de huidige mens.
Het is de op vier na grootste planeet in het zonnestelsel. Zo'n hemellichaam krijg je niet zomaar vernietigd. Over nog eens 4,6 miljard jaar, wanneer de zon het einde van zijn leven nadert en begint op te zwellen tot een rode reuzenster, zal de aarde er nog steeds zijn.