Suriname is ruim 300 jaar een kolonie van Nederland geweest, van de verovering in 1667 tot de onafhankelijkheid op 25 november 1975. Nederland verkreeg het gebied officieel in 1667 via de Vrede van Breda. Gedurende deze periode was Suriname een Nederlandse plantagekolonie, met een korte onderbreking van Britse bezetting rond 1800. Wikipedia +4
Engeland bezette Suriname, toen Nederland na 1800 deel ging uitmaken van het Franse keizerrijk onder Napoleon. In 1808 schaften de Britten de slavernij af en verbeterden de positie van de slaven. Nadat Napoleon was verslagen in 1813, kwamen de Nederlanders terug in hun kolonie en gingen op de oude voet verder.
In de 20ste eeuw kwamen veel Surinamers naar Nederland om te studeren, maar vanaf de jaren twintig ook om te werken, bijvoorbeeld als muzikant of later verpleegster. De grootste groep echter vestigde zich rond de onafhankelijkheid in 1975.
Vroeger heette Suriname Nederlandse Kolonie Suriname (of gewoon de "kolonie Suriname"), een Nederlandse kolonie van 1667 tot 1975, maar het gebied werd ook bezocht door Europeanen in eerdere periodes, en werd eerst door Spanje en Engeland beïnvloed voordat de Nederlanders zich permanent vestigden, met Paramaribo als hoofdstad die eerder bekend stond als een Indiaans dorpje 'Parmirbo'.
De laatste Nederlandse kolonie in Azië, Nieuw-Guinea, werd door Nederland tussen 1944 en 1962 in recordtempo klaargestoomd voor zelfbeschikking.
Overzeese gebieden
Het Koninkrijk der Nederlanden bezat ook nog een aantal overzeese gebiedsdelen: Nederlands-Indië, Suriname en de Nederlandse Antillen.
Volgens de gegevens was Indonesië de langst bezette kolonie, meer dan 300 jaar lang geregeerd door de Nederlanders (1602-1942). Deze periode had een diepgaande culturele, politieke en economische impact op de archipel, waardoor het een van de belangrijkste hoofdstukken van het Nederlandse imperialisme is.
De rijkste vrouw van Suriname was historisch gezien Elisabeth Samson (1715-1771), een vrijgeboren zwarte zakenvrouw die tijdens de koloniale periode een enorm fortuin vergaarde met plantages en zaken, en bekend werd door haar juridische strijd om te trouwen met een blanke man, zoals beschreven in het boek 'De vrije negerin Elisabeth'. Er is geen moderne, actuele lijst van de rijkste vrouwen in Suriname, maar Elisabeth Samson is historisch de meest prominente figuur.
Op weg naar onafhankelijkheid
In de jaren zestig begonnen vrijwel alle partijen in het Nederlandse parlement het idee van volledige onafhankelijkheid voor Suriname zo snel mogelijk te steunen. De voormalige koloniën in het Caribisch gebied waren een financiële last geworden en de Nederlandse regering had de controle over hun interne bestuur verloren.
Suriname is een van de landen die het meest kwetsbaar zijn voor rivier- en kustoverstromingen . Bijna 30 procent van het land ligt op slechts enkele meters boven zeeniveau, waardoor het gevoelig is voor overstromingen vanaf de kust.
Onder Nederlands bestuur was Suriname een lucratieve plantagekolonie, voornamelijk gericht op suikerproductie ; de economie draaide op Afrikaanse slavenarbeid tot de afschaffing van de slavernij in 1863. Ongeveer 300.000 tot slaaf gemaakte Afrikanen werden tijdens de transatlantische slavenhandel, van midden 17e eeuw tot begin 19e eeuw, naar Suriname gebracht.
Oorspronkelijke bevolking
Het gebied dat nu Suriname heet, wordt begin 17e eeuw al duizenden jaren bewoond door verschillende volken, zoals de Lokono, de Kari'na, de Akuriyo, de Trio en de Wayana. Deze mensen bewonen in kleine groepen het gebied, zowel aan de kust, als meer in het binnenland.
Let op: er zijn een paar landen in Midden- en Zuid-Amerika waarvan de inwoners over het algemeen niet als Latino's worden beschouwd , waaronder de Engelstalige landen Belize en Guyana, en het Nederlandstalige Suriname.
Het Nederlands deed zijn intrede in Suriname toen Paramaribo en de omgeving van Nieuw-Amsterdam een Nederlandse kolonie werden. Na het verlies van Nieuw-Nederland werd heel Suriname een Nederlandse kolonie (ook het buurland Guyana en een poosje Frans-Guyana waren Nederlands, zie Nederlands-Guiana).
Suriname, voorheen bekend als Nederlands-Guyana , is een van de kleinste landen van Zuid-Amerika. Het land kent een relatief hoge levensstandaard, maar kampt ook met ernstige politieke en economische uitdagingen. Sinds de onafhankelijkheid van Nederland in 1975 heeft Suriname te maken gehad met staatsgrepen en een burgeroorlog.
Een reeks Engels-Nederlandse oorlogen tussen 1652 en 1784 daagde de Nederlandse maritieme suprematie uit en resulteerde in het verlies van meerdere nederzettingen en koloniën; de opkomst van de Britse Oost-Indische Compagnie, die in 1757 het belangrijke handelscentrum van Mogol-Bengalen veroverde, verzwakte eveneens de Nederlandse invloed en toegang tot buitenlandse markten.
In het diepe zuiden van Suriname zijn sporen gevonden van indianen die daar tussen 10 000 en 7000 jaar geleden leefden. De eerste indianenstammen op Surinaams grondgebied waren de Arowakken en de Caraïben. Zij leefden van jagen en verzamelen. Soms kwamen de stammen elkaar tegen en dan liep het regelmatig uit op ruzie.
In het Surinaams (Sranan Tongo) zeg je "hallo" meestal met "Fa waka?" (Hoe gaat het?), "A bun?" (Is het goed?) of de traditionele, respectvolle groet "Odi odi". Voor een informele variant kun je ook "Fa?" gebruiken, en 's ochtends is "Gu morgu" (goedemorgen) gebruikelijk.
Een groot aantal Surinaamse Nederlanders dat voor de onafhankelijkheid van Suriname in 1975 naar Nederland kwam, krijgt een eenmalig bedrag van € 5.000. Dat heeft het kabinet besloten. Zij wil daarmee een gebaar van erkenning maken voor het leed en het onrecht dat deze groep ervaart.
Ja, als Nederlander kunt u zeker een huis kopen in Suriname, maar het proces vereist lokale kennis, met name voor financiering via Surinaamse banken en het omgaan met grondbezit (grondhuur vereist vaak Surinaamse nationaliteit/residentie, maar een stichting kan helpen). Schakel een lokale makelaar in, regel financiering bij lokale banken zoals DSB of Hakrinbank, en houd rekening met specifieke kosten (overdrachtsbelasting) en omgevingsfactoren zoals drainage.
De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden , ook wel bekend als de Verenigde Provinciën (van Nederland) en in de geschiedschrijving aangeduid als de Nederlandse Republiek, was een confederatie en grootmacht die bestond van 1588 tot de Bataafse Revolutie in 1795.
Het eiland Dejima lag in de haven van Nagasaki en is door de Japanse shogun Tokugawa Iemitsu aangewezen als een van de weinige plekken waar de Europeanen aan land mochten komen. Ook Thailand, Afghanistan, Iran, Nepal, Bhutan, Liberia, Somalië, Noord- en Zuid-Korea zijn (vrijwel) nooit gekoloniseerd.
In 1816 koloniseert Nederland na eeuwen van handel de Indische archipel. Om de kolonie winstgevend te maken voert Nederland in 1830 het Cultuurstelsel in, waarbij de bevolking 1/5e van de landbouwopbrengsten afstaat.