Schrijf mijlpalen, eerste woordjes en grappige momentjes op, en vul het aan met jouw eigen gevoelens en gedachten. Het hoeft echt niet perfect te zijn, zolang het maar echt is. Later kun je het aan je kind geven – een bijzonder cadeau dat ze altijd zullen koesteren.
In het deel van je brein waar je emoties en gevoelens zijn ontstaan zijn wel degelijk herinneringen aan je geboorte bewaard gebleven. Ook je lichaamscellen hebben herinneringen aan je geboorte; het zogenaamde cellulaire lichaamsgeheugen.
De informatie die je als baby door ervaringen in de buik en rondom de geboorte meekrijgt, kun je je later niet bewust herinneren. Dat komt onder meer omdat een baby hier nog geen woorden aan kan geven (verderop wordt dit uitgelegd), maar ook omdat het korte- en langetermijngeheugen zich nog verder moeten ontwikkelen.
Zo blijkt uit onderzoek dat een 6 maanden oude baby een pas aangeleerde handeling ongeveer 24 uur kan onthouden. Een 8 maanden oude baby daarentegen kan zich een aangeleerde handeling een jaar later (bij 20 maanden oud) nog steeds herinneren.
Wanneer we kijken naar de huidige stand der kennis is er geen hard bewijs voor het bestaan van verdrongen herinneringen, terwijl het bewijs ertégen zich het afgelopen decennium heeft opgestapeld. Zo weten we inmiddels dat mensen zich verdrongen herinneringen herinneren vatbaar zijn voor suggestie.
Blootstelling aan herinneringen : Bepaalde beelden, geluiden, geuren of andere sensorische stimuli die geassocieerd worden met trauma's uit het verleden kunnen het oproepen van verdrongen herinneringen triggeren. Jubilea of belangrijke data: Verjaardagen, feestdagen of andere belangrijke data die geassocieerd worden met trauma's uit het verleden kunnen verdrongen herinneringen terugbrengen.
Het is algemeen aanvaard dat niemand zich zijn geboorte kan herinneren . De meeste mensen herinneren zich doorgaans niets van vóór de leeftijd van drie, hoewel sommige theoretici (bijv. Usher en Neisser, 1993) beweren dat volwassenen zich belangrijke gebeurtenissen - zoals de geboorte van een broertje of zusje - kunnen herinneren als ze al op tweejarige leeftijd plaatsvonden.
Ze voelen de emoties van hun omgeving aan en kunnen daardoor ook anders reageren, bv. mama haar stem is anders of haar bewegingen zijn rustelozer. Dan voelt de baby zich minder snel getroost. Vanaf de leeftijd van vier, vijf maanden beginnen kinderen de vertrouwde ouderfiguur te missen.
De eerste maanden kan een baby nog geen onderscheid maken tussen zijn mama en zichzelf; de baby ìs mama en mama is de baby. Samen zijn ze één geheel en de baby weet nog niet dat hij een apart persoon is. Dat besef komt pas later, vanaf dat hij een maand of 8 oud is (soms iets eerder, soms iets later).
Hoewel de productie van nieuwe neuronen doorgaat in de volwassenheid, vertraagt de activiteitssnelheid. Wetenschappers denken dat deze snelle snelheid van neuronproductie in de kindertijd kan bijdragen aan onze hogere vergeetsnelheid als we jong zijn .
Jonge kinderen hebben moeite met het aanmaken van nieuwe herinneringen. Hun brein is namelijk nog volop in aanbouw. 'De hersenen moeten eerst rijpen, voordat je überhaupt dingen kunt onthouden', vertelt Ineke Wessel, universitair hoofddocent experimentele psychopathologie aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Een baby leert als snel dat huilen aandacht oplevert. De hippocampus, de motor van het kennisgeheugen, is nog onvoldoende ontwikkeld tijdens het eerste levensjaar. Opslag van feitenmateriaal lukt dus nauwelijks.
Hoewel ze zich misschien niet de exacte details van wat er gebeurde herinneren, kunnen ze een gevoel van de ervaring vasthouden, wat hun gedrag en reacties later vormgeeft . Baby's slaan herinneringen voornamelijk op via sensorische ervaringen zoals zicht, geluid, geur, aanraking en smaak, in plaats van cognitieve verwerking zoals volwassenen dat doen.
De reden waarom we het moeilijk hebben om herinneringen uit onze vroege kindertijd op te roepen, is de hoge productie van neuronen in die eerste jaren. Dat stellen Canadese wetenschappers. Die vorming van nieuwe hersencellen verhoogt wel de leercapaciteit, maar veegt ook oude herinneringen weg.
Een traumatische ervaring is zo overweldigend dat die niet wordt opgeslagen als een herinnering, die vervolgens na verloop van tijd kan vervagen. In plaats daarvan maakt het trauma steeds weer inbreuk op het heden, in de vorm van herbelevingen, nachtmerries, angst of zelfs fysieke pijn.
Daniel Ganjian, kinderarts bij Providence Saint John's Health Center in Santa Monica, Californië, zegt dat kinderen tussen de zes en negen maanden oud het cognitieve vermogen hebben om hun ouders te gaan missen . Tekenen dat uw baby u mist, kunnen zijn dat hij in het begin niet goed eet of zelfs niet om u heen kijkt.
Nog een reden is dat baby's nog geen zelfbewustzijn hebben, ze weten nog niet dat zij een eigen persoon hebben. Daardoor hebben ze ook nog geen 'zelf' om de herinneringen aan op te hangen. Verder blijkt dat hoe meer kapstokjes je al hebt om nieuwe ervaringen aan op te hangen, hoe beter je ze onthoudt.
Tussen drie en zes maanden
Je baby herkent ook anderen en lacht vooral naar mensen die hij goed kent. Als baby's ongeveer vier maanden zijn, willen ze niet meer alleen zijn. Ze gaan huilen als ze niemand zien.
Psychotische stoornissen, depressie, angststoornissen en andere psychische aandoeningen kunnen invloed hebben op het geheugen. Bij sommige mensen kan een ernstige depressie bijvoorbeeld leiden tot problemen met het geheugen en de concentratie. Medicatie en drugs.
Je verliest ongeveer een halve liter bloed en je baarmoeder verandert direct van vorm. Tijdens en na de bevalling maakt je lichaam het hormoon oxytocine aan. Dit stofje zorgt tijdens de bevalling, maar ook daarna, voor het samentrekken van je baarmoeder (weeën). Na de geboorte voel je dit als lichte naweeën.
Hoewel niemand zich zijn ervaring in de baarmoeder herinnert , kan de foetus herinneringen vormen die wekenlang meegaan. Zo herinneren pasgeborenen zich geluiden en smaken die ze in de baarmoeder ervoeren.
Vertraagde reacties op trauma kunnen bestaan uit aanhoudende vermoeidheid, slaapstoornissen, nachtmerries, angst voor herhaling, angst gericht op flashbacks, depressie en het vermijden van emoties, sensaties of activiteiten die verband houden met het trauma, zelfs in de verte.
De symptomen van seksueel trauma zijn verschillend, maar vaak roepen deze veel heftige emoties op zoals: schuld en schaamte, angsten, sombere gevoelens, het vermijden van intieme relaties of juist het grenzeloos opzoeken hiervan, herbelevingen van het seksueel misbruik en vaak ook fysieke klachten.