Voldemort heette vroeger Marten Asmodom Vilijn (in het Engels: Tom Marvolo Riddle). Hij was op Zweinstein een leerling en de zoon van een Dreuzel (Marten Vilijn Sr.) en een heks (Merope Mergel). Hij veranderde zijn naam in Heer Voldemort, wat een anagram is van zijn oorspronkelijke naam. Wikipedia +2
Zijn echte naam is 'Marten Asmodom Vilijn', en hij maakt van zijn naam een anagram: Mijn naam is Voldemort. Vandaar de naam Voldemort. In het Engels is dit van 'Tom Marvolo Riddle' naar I am lord Voldemort. Hij is de belangrijkste tegenspeler in de serie Harry Potter- romans van JK Rowling.
Geboren als Tom Marvolo Riddle , was Heer Voldemort, ofwel Hij-Die-Niet-Genoemd-Mag-Worden, een van de machtigste duistere tovenaars aller tijden.
In de wereld van de film is zijn onmenselijke uiterlijk te wijten aan het feit dat duistere magie hem permanent heeft misvormd. Vanuit de echte wereld gezien wilde het creatieve team Voldemort zo eng mogelijk maken zonder hem er belachelijk uit te laten zien.
Voldemort is de oudste broer, Antioch Prosper, die om het machtigste wapen vroeg maar al snel het loodje legde. Sneep is de tweede broer, die lang treurde om het verlies van een geliefde en als tweede de Dood vond.
Voldemort was op Zweinstein de leerling Marten Vilijn jr. (of in de oorspronkelijke, Britse versie Tom Riddle), zoon van Marten Vilijn Sr. en Merope Mergel. Voldemort heeft later een kind gekregen met Bellatrix van Detta; zij heette Delphini Vilijn.
Voor Snape was Dumbledore de enige vertrouweling die hij nog had . Hij was de enige die Snape's verdriet en schuldgevoel kon begrijpen. Dumbledore was degene die hem iets had gegeven om voor te leven, degene die hem de enige manier had laten zien om goed te maken wat hij Lily had aangedaan.
In <i>The Cursed Child</i> komen we erachter dat Bellatrix en Voldemort een dochter hadden, wat betekent dat Bellatrix tijdens de boeken zwanger moet zijn geweest .
Nagini, waarschijnlijk Voldemorts meest nabije metgezel, was een Maledictus die ooit een menselijke vrouw was geweest , maar door een bloedvloek permanent in een slang was veranderd – en daardoor alle menselijkheid had verloren. Als slang was ze altijd aan Voldemorts zijde en een van de weinige mensen of wezens voor wie hij enige genegenheid toonde.
Droevige momenten. Sommige waarheden in het Harry Potter-universum laten een verdriet achter dat moeilijk te vergeten is. Harry bracht bijvoorbeeld meer tijd door met Sirius Black dan met zijn eigen ouders, ook al was hun tijd samen kort. De dood van Fred Weasley is ook een pijnlijke klap, en zelfs J.K. Rowling gaf toe dat ze er spijt van had dat ze hem had laten sterven.
In de hele serie laat Rowling zien dat Voldemort zo gevreesd wordt in de tovenaarswereld dat het zelfs gevaarlijk is om zijn naam uit te spreken. De meeste personages in de romans verwijzen naar hem als " Hij-die-niet-genoemd-mag -worden" of "Hij-die-niet-genoemd-mag-worden" in plaats van zijn naam hardop te zeggen.
Hij bleek echter nog steeds niet de ware meester van de staf te zijn, want Harry was de laatste die Draco had Ontwapend en zijn staf gepakt had, en Draco had Perkamentus ontwapend voordat Sneep hem vermoordde. Dit was ook de reden waarom Voldemort Harry niet kon doden, omdat Harry de werkelijke meester was.
Bellatrix was een extreem gewelddadige, brute en wrede heks, die voornamelijk gedreven werd door haar eigen sadisme . Ze was fel en gevaarlijk, een eigenschap die ze deelde met haar neef Sirius en tante Walburga en die waarschijnlijk het gevolg was van de inteelt die in haar biologische familie voorkwam.
Sorry, je kunt je baby geen 'Voldemort' noemen.
De reden dat Dumbledore (Perkamentus) Dumbledore heet komt omdat Dumbledore een ander woord is voor Bumblebee (hommel) en J.K. Rowling zich indacht dat hij tegen zich zelf zoemde als hij alleen was.
Nurmengard, Grindelwalds fort, was door hemzelf gecreëerd om 'ontsnappingsvrij' te zijn. Voldemort is sterker, de schepper, en Pottermore bevestigt dit en Voldemorts daden. Grindelwald was niet sterker dan Voldemort, in ieder geval magisch gezien.
Er werd beschreven dat Voldemorts uiterlijk in de loop der jaren veranderde. En toen hij in Quirinus Quirrell's hoofd woonde, had hij geen eigen lichaam, dus hij zag er misschien anders uit. Het is mogelijk dat hij een neus had toen hij in Quirrell's hoofd woonde en dat zijn nieuwe lichaam later gewoon geen neus had.
Het antwoord ligt in Snapes connectie met de Zevensterrenstaf . Voldemort geloofde dat Snape de ware meester ervan was, en dat de staf zou weigeren zijn rechtmatige eigenaar te doden. Daarom gaf hij Nagini de opdracht de aanval uit te voeren.
Zijn reactie op Bella's dood was vergelijkbaar met zijn reactie op het verlies van de beker, toen hij zich realiseerde dat zijn eigen onsterfelijkheid in gevaar was te midden van de oorlog en dat zijn eigen dood nabij was. Dit symboliseert voor mij dat , na zijn eigen dood, alleen de dood van Bellatrix enige impact op hem had .
Ze werd uiteindelijk gedood door Molly Wemel nadat ze probeerde om Ginny Wemel te vermoorden.
Door haar acteertalent te gebruiken, wist ze zich te vermommen als de zorgzame nicht van Amos Diggory . Ze liet Albus en Scorpius denken dat ze een aardig persoon was die hen wilde helpen bij hun nobele (zij het misleidende) doel om Cedric weer tot leven te wekken, terwijl ze haar ware agenda – Voldemort terugbrengen uit de dood – verborgen hield.
Ondanks zijn aantrekkingskracht tot de Zwarte Magie en Voldemorts ideologie van tovenaarssuprematie, dwong Snape's liefde voor de Dreuzelgeboren Lily Evans , Harry's moeder, hem uiteindelijk om de Dooddoeners te verlaten.
Zijn dood. In 1997 wordt Perkamentus in het boek Harry Potter en de Halfbloed prins gedood door Serverus Sneep, omdat Draco Malfidus het niet durfde.
"Altijd," verklaarde Snape, waarmee hij aangaf dat, ongeacht het verstrijken van de tijd of veranderende omstandigheden, zijn liefde voor Lily nooit zou vervagen . Zijn Patronus, een weerspiegeling van zijn gelukkigste herinneringen – de momenten die hij met Lily deelde tijdens hun jeugd – diende als een constante herinnering aan zijn onwankelbare toewijding.