Ja, Mary Todd Lincoln, de vrouw van Abraham Lincoln, is opgegroeid in een slavenhoudende familie en kwam uit een gezin dat slaven bezat. Mary Todd Lincoln House +1
Mary werd geboren in een slavenhoudende familie, maar bezat zelf nooit slaven en werd beïnvloed door haar grootmoeders die tegen slavernij waren. De loyaliteit van de vele kinderen in de familie Todd was sterk verdeeld. Van haar dertien volle en halfbroers en -zussen steunden er acht de Confederatie.
Honderdduizenden slaven vluchten vanuit het Zuiden naar het Noorden, waar President Lincoln heeft verklaard dat ze voortaan vrije burgers zijn. Pas na vier jaar vechten en ruim een half miljoen slachtoffers komt de oorlog in de Verenigde Staten ten einde en wordt op 18 december 1865 de slavernij officieel afgeschaft.
Van de presidenten die slaven bezaten, had George Washington er gedurende zijn leven de meeste, namelijk meer dan 600, op de voet gevolgd door Thomas Jefferson.
Lincoln bleef volhouden dat hij zich niet zou bemoeien met de slavernij waar die bestond. Echter, als gevolg van de verliezen van de Unie op het slagveld in juli 1862, had de president besloten dat emancipatie een militaire noodzaak was. Lincoln wist dat duizenden tot slaaf gemaakten bereid waren om voor de Unie te vechten.
Op 11 april 1865, dertien maanden na ontvangst van de petitie uit New Orleans, sprak Lincoln zich voor het eerst publiekelijk uit voor het stemrecht van zwarte Amerikanen. Hij vertelde een enorme menigte die zich in het Witte Huis had verzameld dat hij voorstander was van het uitbreiden van het stemrecht naar zwarte soldaten en matrozen, evenals naar zeer intelligente mensen .
Rond het jaar 800 werden de eerste Afrikaanse slaven uit Oost-Afrika via de karavaanroutes naar buiten Afrika gebracht. De Arabieren waren zodoende de eerste georganiseerde slavenhandelaren die massaal Afrikanen naar buiten Afrika brachten.
John Adams, John Quincy Adams, Millard Fillmore, Franklin Pierce, James Buchanan en Abraham Lincoln waren de enige Amerikaanse presidenten die in die jaren geen slaven bezaten.
Opmerkelijk is dat de traditionele vorm van slavernij - mensen als eigendom - in Mauritanië het meest voorkomt. De top-10 van landen met de hoogste percentages slaven bestaat verder uit Haïti, Pakistan, India, Nepal, Moldavië, Benin, Ivoorkust, Gambia en Gabon. Nederland staat in de Index op de 139ste plek.
Jefferson omarmde volledig de levensstijl van een welgesteld lid van de plantage-eigenarenklasse en bezat gedurende zijn leven meer dan 600 tot slaaf gemaakte mensen – het hoogste aantal van alle Amerikaanse presidenten. Naast het bouwen en beheren van zijn plantage Monticello, streefde Jefferson een carrière na in de advocatuur en de openbare dienst.
Nederland was met zijn West-Indische Compagnie (WIC) halverwege de zeventiende eeuw zo'n 25 jaar lang zelfs even de grootste slavenhandelaar ter wereld.
Denemarken was zodoende in 1803 het eerste Europese land dat de slavernij definitief afschafte. Het Verenigd Koninkrijk verbood de slavenhandel in 1807 en in 1833 de slavernij. Frankrijk volgde in 1848.
De World Slavery Index schatte het aantal slaven enkele jaren geleden op 50 miljoen wereldwijd. Grote landen als India en China tellen de meeste werkers in slavernij. De World Population Review laat zien waar in 2026 nog steeds slavernij voorkomt. Afgezet tegen het inwoneraantal voert Noord-Korea de lijst aan.
Barton schreef: "Het is mogelijk om op basis van de getuigenissen van onberispelijke getuigen te bewijzen dat Lincoln hartstochtelijk van zijn vrouw hield, en dat hij helemaal niet van haar hield ; dat hij met Mary Todd trouwde omdat hij van haar hield en in zijn eigen hart al zijn eerdere vragen en twijfels had weggenomen, en dat hij met haar trouwde..."
Afschaffing van de slavernij: Lincolns onverwachte missie. Aanvankelijk was president Abraham Lincoln – de 'Grote Emancipator' – geen felle tegenstander van de slavernij. Hij kwam pas in de loop van de Burgeroorlog tot het inzicht dat afschaffing onvermijdelijk was.
Ze verbleef enkele maanden in een psychiatrische inrichting en reisde vervolgens jarenlang door Europa voordat ze in 1882 overleed . De Verenigde Staten waren in 1865 een land van weduwen, maar Mary Lincoln was de eerste weduwe van een vermoorde president. Overmand door verdriet rouwde ze in stilte en zag ze alleen familie en goede vrienden.
Ja, er waren zeker blanke slaven; Europeanen werden door Barbarijse zeerovers gevangengenomen en tot slaaf gemaakt in Noord-Afrika en het Ottomaanse Rijk, vooral in de 17e en 18e eeuw, en ook contractarbeiders uit Europa werden gedwongen naar de koloniën gestuurd, wat in feite een vorm van gedwongen arbeid was.
Een van de meest duurzame en omvangrijke slavensamenlevingen in de wereldgeschiedenis was Chosŏn Korea (1392-1910), waar tussen de vijftiende en achttiende eeuw slaven meer dan dertig procent van de bevolking uitmaakten.
Sally Smith was de allerlaatste overlevende van de slavenhandel tussen West-Afrika en de Verenigde Staten. De vrouw uit Benin arriveerde in 1860 in Amerika en overleed in 1937. Lang werd gedacht dat iemand anders de laatste was.
Er waren zoveel verschillende zwarte, gekleurde en witte slavenhouders. Een zwarte slavenhouder is niet per definitie goed of slecht.
Wettelijk gezien mochten slaven geen alcohol hebben. Maar er waren blanken die voor de winst gingen en slaven alcohol verkochten. Ook zouden slaven vaak drank uit vaten aftappen, en door de manier waarop wijn werd overgegoten, konden ze ook overgebleven wijn hebben. Geweld tegen opzichters kwam vrij vaak voor.
'De kost' was belangrijk. Zoals men zei 'Slaavenkost is de ziel van de plantagie'. Plantages kunnen geen suiker of koffie produceren zonder sterke slaven. Typisch voedsel was cassave, bakbanaan, tayerblad en soms gedroogde vis (bakkeljauw) en een slok Dram.
Waarschijnlijk zijn er meer dan een miljoen Europeanen, waaronder duizenden Nederlanders, door Noord-Afrikaanse kapers gevangen en tot slaaf gemaakt. Deze kapers kwamen uit Marokko, Algerije, Tunesië en Libië en stonden bekend als de 'Barbarijse zeerovers'.
De West-Indische Compagnie (WIC) en de Middelburgsche Commercie Compagnie (MCC) reisden vanuit Zeeland naar West-Afrika om mensen te kopen en tot slaaf te maken. Ook particulieren namen aan deze handel deel. De slaafgemaakten werden naar Zuid-Amerika gebracht om op plantages te werken.
De grootste private slavenhandelaren in Amsterdam in de 18e eeuw waren Jochem Matthijs en zijn zoon Coenraad Smitt, die samen tussen de 11.000 en 13.000 tot slaaf gemaakte mensen verscheepten van West-Afrika naar Suriname, goed voor een derde van de Amsterdamse slavenhandel in die periode, zo blijkt uit onderzoek naar hun schepen zoals 't Gezegende Suikerriet. Ook belangrijke spelers in de vroegere WIC-periode waren onder andere Johan Maurits van Nassau-Siegen en het handelshuis Coymans.