Het Arabisch schrift is een lopend schrift dat van rechts naar links geschreven en gelezen wordt. Het Arabisch alfabet telt 28 tekens. Men schrijft hoofdzakelijk enkel de medeklinkers neer, dit in tegenstelling tot de talen die gebruikmaken van Latijnse letters, waarin ook klinkers in het schriftbeeld voorkomen.
Strikt gezien zijn er drie klinkers, /a/, /i/ en /u/, maar in de praktijk worden die tekens gebruikt voor andere klanken. Zo schrijft men de klank /E/ met het letterteken /a/. Dit varieert zeer sterk tussen de vele regionale vormen van het Arabisch. De lange klinkers hebben wel een letter in het alfabet.
De Arabische taal kent twee soorten klinkers: korte en lange . Korte klinkers worden onderscheiden door klank. Hun diakritische tekens worden boven of onder de letter geplaatst die ze begeleiden.
' Het Arabisch heeft geen onbepaalde lidwoorden. Alle zelfstandige naamwoorden zonder lidwoord worden dus geïnterpreteerd als onbepaald en mogen niet vóór het werkwoord geplaatst worden.
... Beide talen hebben achttien gemeenschappelijke medeklinkers: /d/, /b/, /t/, /j/, /f/, /z/, /ʃ/, /h/, /l/, /m/, /n/, /w/, /r/ en /y/ . Verschillen in de medeklinkerproductie kunnen echter worden waargenomen, bijvoorbeeld in: /t/ is in het Engels alveolair, maar in het Arabisch dentaal [31].
Het Arabisch schrift is een lopend schrift dat van rechts naar links geschreven en gelezen wordt. Het Arabisch alfabet telt 28 tekens. Men schrijft hoofdzakelijk enkel de medeklinkers neer, dit in tegenstelling tot de talen die gebruikmaken van Latijnse letters, waarin ook klinkers in het schriftbeeld voorkomen.
Klinkers zijn de klanken die gespeld worden met de lettertekens a, e, i, o en u, en de combinaties daarvan die geen tweeklank vormen. Ook de y is een klinker als die de klank /i/ weergeeft. Een klinker is kort in bal, bel, bil, bol, bul.
Het Arabisch (Marokkaans) is een regionale variant van het Arabisch. Ook andere landen en gebieden hebben een eigen variant, al komen deze meer overeen met het Standaardarabisch naarmate men het Arabisch Schiereiland nadert.
al-, Arabisch bepaald lidwoord, dat “de” betekent. Het wordt vaak gebruikt als voorvoegsel voor Arabische eigennamen, vooral plaatsnamen; een voorbeeld is Al-Jazīrah (Arabisch: “Het Eiland”), de naam van een interfluviaal gebied in Soedan.
Personage wordt meestal als een het-woord gebruikt, maar het kan ook een vrouwelijk de-woord zijn.
Ze bevatten drie korte klinkers - Fathah (ـَ), Kasrah (ـِ) en Dammah (ـُ) - die cruciaal zijn voor het onderscheiden van woorden. Daarnaast zijn er drie lange klinkers die worden weergegeven door de letters Alif (ا), Waw (و) en Yaa (ي).
Het woord sproeiauto (vrachtauto met sproeiapparaat) gebruikt de vijf klinkers van het alfabet achter elkaar.
In tegenstelling tot Spaans, Engels en andere talen, wordt Arabisch van rechts naar links geschreven en gelezen, waardoor het één van de moeilijkste talen is.
Klinkers. Het Hebreeuwse alfabet kende oorspronkelijk geen klinkers. Later werden enkele medeklinkers ook gebruikt om klinkers mee aan te geven. Deze medeklinkers worden mater lectionis ("leesmoeders") genoemd.
Hamza (Arabisch:ء) is een letter van het Arabisch alfabet die de glottisslag aangeeft. De hamza wordt feitelijk niet volwaardig tot het alfabet gerekend.
Sommige mensen, vooral op het Arabische Schiereiland, beginnen hun achternaam met Āl "familie, clan" (آل) als ze afstammen van een beroemde voorouder , zoals het Huis van Saud ﺁل سعود Āl Suʻūd of Al ash-Sheikh ("familie van de sjeik"). Āl is duidelijk te onderscheiden van het bepaald lidwoord (ال).
Arabisch is een Semitische taal, en dus nauw verwant aan het Hebreeuws en Maltees. De Arabische taal komt oorspronkelijk van het Arabisch schiereiland. Daar was het de taal van de vele Arabische heidense stammen.
un geeft aan dat het zelfstandig naamwoord onbepaald en nominatief is . Grofweg is het equivalent van "Een huis [rest van de zin]."
Zahraa Attar: Ja.
Besaha grof vertaald 'smakelijk'. Salaam Aleikoem een groet die letterlijk 'vrede zij met u'betekent. Aleikoem Salaam is het antwoord op bovenstaande groet en betekent eveneens 'vrede zij met u'.
Als onderdeel van het Arabische dialectcontinuüm wordt gemeld dat Tunesisch Arabisch gedeeltelijk wederzijds verstaanbaar is met Algerijns Arabisch, Libisch Arabisch, Marokkaans en Maltees . Het is echter slechts licht verstaanbaar, als het al verstaanbaar is, met Egyptisch, Levantijns, Mesopotamisch of Golf Arabisch.
De y is soms een klinker en soms een medeklinker. Het hangt van de uitspraak af. In woorden als baby, cyste, idylle en symbool beschouwen we de y als klinker. In woorden als yoghurt, yoga en yahtzee daarentegen is de y een medeklinker (vergelijkbaar met de j).
Het woord klinker komt van het Latijnse woord vocalis, wat "vocaal" betekent (d.w.z. betrekking hebbend op de stem) . In het Engels wordt het woord klinker vaak gebruikt om te verwijzen naar zowel klinkergeluiden als naar de geschreven symbolen die deze vertegenwoordigen (⟨a⟩, ⟨e⟩, ⟨i⟩, ⟨o⟩, ⟨u⟩ en soms ⟨w⟩ en ⟨y⟩).
Het alfabet kent verschillende klinkers, namelijk a, e, i, o en u. De rest van de letters zijn medeklinkers. Een handig ezelsbruggetje om te onthouden welke letters klinkers zijn is 'Oei, au'.