Over het algemeen eten Turken geen paardenvlees. Paarden worden in de Turkse cultuur en geschiedenis gewaardeerd als edele dieren en metgezellen, waardoor consumptie als ongepast of taboe wordt beschouwd. Hoewel paardenvlees islamitisch gezien niet strikt haram (verboden) is, wordt het vaak als makruh (afkeurenswaardig) of cultureel onacceptabel gezien.
De paardenvleesaffaire zorgt op vele plekken in de wereld voor aangescherpte controles. In Turkije, waar mensen moeten kunnen vertrouwen op halalvlees, werd ontdekt dat de Döner kebab naast paard ook varken bevat. Voor moslims zijn zowel varkens- als paardenvlees haram, onrein en dus verboden kost.
Gelovigen eten nooit het vlees van slangen, kikkers, muizen, schorpioenen, kraaien of eksters. Ezels en muildieren zijn ook haram, terwijl paardenvlees als mekruh wordt beschouwd – niet verboden, maar als afschuwelijk . De melk van zowel paarden als ezels is haram. Andere dieren die als haram worden beschouwd, zijn varkens, schildpadden en olifanten.
In de centraal Aziatische landen zoals Mongolië, Kazachstan en Kirgizië, waar het paard tot het dagelijks leven behoort, is het eten van paardenvlees niet ongewoon.
In Turkije eten ze veel gegrild vlees (kebab, köfte), verse groenten (tomaat, komkommer, aubergine), peulvruchten (linzen, kikkererwten), yoghurt, kaas (feta), en rijst of bulgur, vaak met veel kruiden en platbrood (pide) en afgesloten met zoete desserts zoals baklava en veel thee (çay). Een typisch uitgebreid ontbijt (kahvaltı) met veel kleine hapjes is ook erg populair.
Alles wat niet is toegestaan is 'haram', zoals het eten van varkensvlees, de meeste insecten en het drinken van alcohol. Diverse organisaties houden zich bezig met het keuren van halal vlees en halal vleesproducten. Zij hebben onderling soms een andere interpretatie van de regels op gebied van slachten.
Onbeleefd in Turkije is onder andere het afslaan van thee/koffie, het niet uittrekken van schoenen bij binnenkomst, te kort of suggestief kleden (vooral bij religieuze plekken), denigrerende opmerkingen over Atatürk/vlag, wijzen met de vinger, niesen in het openbaar, en het zomaar splitsen van een rekening bij een uitnodiging. Respect voor ouderen en gastvrijheid staan centraal; vermijd gevoelige onderwerpen zoals politiek en religie in beginnende gesprekken.
Argentinië is de grootste uitvoerder van paardenvlees ter wereld, voornamelijk naar Rusland, Nederland, Italië en België.! Paardenvlees uit Argentinië wordt in Belgische supermarkten verkocht.
In Frankrijk, België en Nederland bestaat ook een traditie van het eten van paardenvlees, maar de consumptie is drastisch afgenomen. De gemiddelde Nederlander eet zo'n 75 kilo vlees per jaar; daarvan is slechts 100 gram afkomstig van een paard. Traditioneel wordt in Nederland paardenvlees vooral in worst verwerkt.
De smaak van paardenvlees is mild en net wat zoeter van smaak dan rundvlees. Bijvoorbeeld, paardenworst en horseburgers, gemaakt op een traditionele wijze: ze zijn op smaak gebracht met kruiden en zout, zonder kunstmatige toevoegingen.
Het eten van paardenvlees gaat duizenden jaren terug. In veel culturen werd paardenvlees als een belangrijke voedselbron beschouwd, vooral in tijden van schaarste. In Nederland en België was paardenvlees tot ver in de 20e eeuw populair, vooral in de vorm van rookvlees en stoofschotels.
Turks ontbijt
Het woord "döner" betekent letterlijk "draaiend" in het Turks, wat verwijst naar de manier waarop het vlees wordt bereid. Traditioneel wordt döner kebab gemaakt van gekruid lamsvlees, maar tegenwoordig worden ook andere vleessoorten zoals kip, kalkoen of rund gebruikt.
Hadith over paarden
De Profeet ﷺ zei: 'Een paard kan worden gehouden voor één van de drie doeleinden: voor de één kan het een bron van beloning zijn; voor een ander kan het een middel zijn om van te leven; en voor een derde kan het een last zijn (een bron van zonden).
De Koran verbiedt absoluut het eten van varkensvlees, evenals het bloed en vlees van dode dieren en dat van dieren die zijn geofferd zonder naleving van de islamitische religie. Het is vereist om de naam van Allah uit te spreken over elk dier tijdens het rituele slachten.
In Nederland is het eten van paardenvlees niet verboden. De gemiddelde Nederlander eet zo'n 75 kilo vlees per jaar, waarvan honderd gram afkomstig van het paard.
Paardenvlees wordt in veel EU-landen gegeten, zoals Italië, Frankrijk, Spanje en België. In sommige van deze landen worden paarden op dezelfde locatie gefokt en vetgemest, terwijl in andere landen de paarden op de ene locatie worden gefokt en vervolgens naar een andere locatie worden vervoerd om te worden vetgemest en geslacht.
Ons land kent nog slechts drie paardenslagers en dat zouden er zomaar eens twee kunnen worden. Na 44 jaar is het voor slager Willem Brugman tijd om het stokje over te dragen, maar dan moet er wel een opvolger zijn. Komt deze er niet dan verdwijnt 115 jaar ambacht uit het Arnhemse straatbeeld.
In de 17e eeuw werden kalkoenen steeds populairder als feestmaal in Engeland. Daarvoor aten mensen vaak andere vogels zoals gans, pauw of zwaan. Kalkoenen werden gezien als een meer praktische keuze, omdat ze groot genoeg waren om een gezin te voeden, maar geen andere toepassingen hadden zoals koeien voor melk of kippen voor eieren .
Toen de Noren het christendom aannamen, werd het eten van paardenvlees taboe , omdat het voor heidenen een religieuze handeling was en daarom als een teken van ketterij werd beschouwd . Tegenwoordig wordt de consumptie van paardenvlees als controversieel beschouwd, maar het is niet ongebruikelijk.
Het paardenvlees dat Nederlanders eten, komt vooral uit Argentinië en Roemenië. Daar is door minder regelgeving meer mogelijk, en zijn de werknemers goedkoper. Het vlees is daardoor spotgoedkoop.
Nog steeds spelen paarden een belangrijke rol in de cultuur van Mongolië, er wonen in het land meer paarden dan mensen!
De vijg (Turkije, Rusland, Indonesië)
Wat het is: Je hand tot een vuist ballen met je duim tussen je eerste twee vingers. Wat het betekent: In principe "rot op". In sommige landen symboliseert het ook vrouwelijke geslachtsdelen, aangezien het Italiaanse woord voor de vulva 'vijg' betekent.
Een Turk mag wettelijk gezien maar één vrouw hebben, omdat polygamie (meerrouw) in Turkije, als seculier land, verboden is en bestraft kan worden met gevangenisstraf. Hoewel polygamie in de praktijk nog voorkomt, vooral in het oosten van het land, is het in het openbaar en formeel niet toegestaan en illegaal.
In het Turks is hallo 'merhaba'. 'Selamun Aleykum' kun je ook zeggen.