Ja, mensen in de Romeinse oudheid gebruikten urine in hun bad- en hygiënecultuur, al was dit meestal niet een puur urinebad, maar eerder een reinigingsmiddel in de (publieke) badhuizen. Urine werd destijds gewaardeerd als een waardevolle grondstof vanwege de ammoniak die erin zit. Historianet.nl +2
In een fullonica waren het vooral de voeten die het werk deden. Kleding werd bestrooid met houtas en vervolgens opgestapeld in kuipen gevuld met het belangrijkste reinigingsmiddel van die tijd: urine! De fullones sjokten rond in de kuip, vertrapten de kleding en deden in feite hetzelfde werk als de roerder in een moderne wasmachine.
Het klinkt misschien schokkend vandaag de dag, maar in de Middeleeuwen was menselijke urine niet zomaar afval; het was een waardevol medicijn, een diagnostisch hulpmiddel en zelfs een onderdeel van dagelijkse schoonheidsrituelen. Sommige mensen dronken het, anderen wasten zich ermee, en ja, velen betaalden er daadwerkelijk voor.
De middeleeuwen staan bekend als een duistere tijd vol ziekte, dood, verderf en viezigheid. Mensen gooiden hun afval gewoon op straat, tandenborstels en zeep waren non-existent, en wie de puberteit haalde was een uitzondering.
Ideale seks was seks waarbij de mannen zo snel mogelijk hun punt wisten te maken en liefst zo vaak mogelijk. Dat zouden vrouwen stiekem ook als prettigst ervaren. Gelijke mogelijkheden waren er niet, vrouwen moesten kuis blijven, alleen mannen mochten ervaring hebben.
Rond 1850 was wekelijks baden de norm. Tegen 1900 was dagelijks baden niet langer ongebruikelijk. De frequentie van het baden nam alleen maar toe door verbeteringen in de waterleiding, schone openbare watersystemen en een nog grotere nadruk op hygiëne door artsen.
In de middeleeuwen was mos voor veel mensen het favoriete afveegmateriaal , en er ontstond een levendige handel in mos dat van het platteland naar de steden werd gebracht voor dit doel. Stro werd soms ook gebruikt als een (iets minder comfortabel) alternatief.
In de Middeleeuwen (500 tot 1500) lieten de meeste vrouwen het bloed langs hun benen lopen. Een doekje voor het bloeden was exclusief voor de rijkeren.
Vroeger werd menselijke urine voor verschillende doeleinden gebruikt. Er werd onder andere leer mee gelooid, wol mee gevilt en urine werd gebruikt bij het verven van stof. Door zijn vele toepassingen was urine geld waard. Het werd daardoor ook verhandeld.
Lewis en Clark beschreven in 1806 hoe inheemse Amerikanen dagelijks in urine baadden . Talrijke medicinale toepassingen van urine werden tot ver in de twintigste eeuw gerapporteerd. In de loop der tijd werd urinetherapie gebruikt als smeersel, als kompres voor plaatselijke tumoren, als oog-, oor- of neusdruppels, en de kristallen ervan werden gebruikt voor wondreiniging.
Als je urine erg sterk ruikt dan is je urine sterk geconcentreerd en drink je te weinig. Bij een ammoniakachtige geur kan er sprake zijn van een urineweginfectie. Neem ook dan contact op met je huisarts. Ook je voeding kan invloed hebben op de geur en kleur van je urine.
In verreweg de meeste religies werden of worden menstruerende vrouwen als onrein gezien. De achterliggende gedachte was waarschijnlijk dat menstruatie diende om giftige stoffen uit te scheiden. Daarom mochten ongestelde vrouwen absoluut niet koken, en moesten ze zich soms zelfs afzonderen in een hutje.
Hoofdbedekking kon om verschillende redenen worden gedragen, maar de belangrijkste zijn: hygiëne, bescheidenheid/religie en mode.
Uit eerder onderzoek naar de leeftijd waarop vrouwen in de twaalfde eeuw hun eerste kind kregen, kwam een gemiddelde leeftijd van 18,5 jaar. 'Dat vinden mensen vaak shockerend, omdat het zo ver weg ligt van de leeftijd waarop vrouwen tegenwoordig hun eerste kind krijgen', vertelt Milne.
Afvegen via de voorzijde. Vrouwen: let op dat de plasbuis en/of vagina niet geraakt worden, poepbacteriën kunnen ontstekingen veroorzaken. Zittend via de zijkant, onderuitgezakt met de rug leunend tegen het toiletreservoir. Afvegen met de andere hand dan u gewend bent.
Vroeger toen er nog geen toilet en riolering was, deden de mensen hun behoefte op een emmer of po. Deze werd eens in de week opgehaald en geleegd door de stronttonnetjesschepper die de uitwerpselen vervolgens op zijn strontkar gooide en buiten de stad bracht.
Vóór het midden van de negentiende eeuw baadden Amerikanen zelden voor persoonlijke hygiëne. Velen beschouwden baden als ongezond , omdat ze geloofden dat het een "beschermende" laag olie en vuil verwijderde en het lichaam blootstelde aan onrein water en gevaarlijke "miasma's", oftewel zieke lucht.
De eerste douche
Eeuwen geleden waren watervallen de enige krachtige waterbron. Oude stammen gingen simpelweg onder het vallende water staan om zich te wassen .